Evangeline

Sample

catalogued and described by Michael Pointer

> Here, at last, is a chronicle of the many dramatizations of the exploits of Sir Arthur Conan Doyle's world-renowned sleuth, Sherlock Holmes. >During the past eighty years or so, the character of Holmes has appeared in stage plays, silent and sound films, comedies, musicals, radio plays, television shows, revue sketches, commercials, and even a ballet. >The public's great attraction to Holmes began in 1891 when Conan Doyle's short stories first appeared. After two years (and twenty-four stories), however, the author had become bored with his hero and attempted to kill him off in *The Final Problem*. The general public was incensed by the demise of Holmes because their appetite for Holmes's adventures was insatiable. >Conan Doyle's ennui, however, was turned to great advantage by Charles Rogers, a minor late nineteenth century playwright. For in 1893, he attempted to fill the vacuum in the realm of new Sherlock Holmes narratives by writing a four-act play, appropriately entitled *Sherlock Holmes*. This was one of the first plays based on the character of Holmes, and in it the playwright depicted Holmes as having been a woman's rejected suitor! >Rogers' Sherlock Holmes was only an early episode in Holmes's life outside of Conan Doyle's stories. As early as 1903, there was a film entitled *Sherlock Holmes Baffled*. It ran for only forty-nine seconds, however, and was intended for viewing at peep shows. >Of course, since then many an actor has had great success playing Holmes. William Gillette, Eille Norwood, and Basil Rathbone all became quite associated with the role of the great detective. For a number of years, in fact, producers would not hire Basil Rathbone for any other role because they thought he was too identified with the role of Holmes in the public's mind. >In addition to the serious (and semi-serious) dramatic realizations of Holmes, there have also been numerous burlesques, among which was a 1902 entry called *Sheerluck Jones*. >Both the avid Sherlockian and the occasional Conan Doyle admirer will be fascinated by this "dramatic" history of the public life of Sherlock Holmes.

Sample

verse translation and commentary by Mark Musa

De goddelijke komedie is de beschrijving van een denkbeeldige tocht door het hiernamaals. Zij heeft drie delen: de hel, het vagevuur en het paradijs en ieder van deze delen heeft drieëndertig zangen van niet geheel gelijke lengte, terwijl aan het eerste deel nog een inleidende zang voorafgaat, waardoor het totale aantal van de zang honderd bedraagt. Dit aantal is geen toevalligheid. Het getal honderd gold in de middeleeuwse getallensymboliek, waarvan ook Dante een naarstig beoefenaar was, als het zinnebeeld van de volmaaktheid. Drie is het getal van de personen der heilige drie-eenheid, drieëndertig is het aantal jaren van Jezus' aardse leven. In de eerste zang van De goddelijke komedie is Dante verdwaald in een donker woud en terwijl hij wanhopig naar hulp uitziet ontmoet hij daar de Latijnse dichter Vergilius. Samen verlaten zij het aardoppervlak en dalen af naar de hel, die voorgesteld wordt als een systeem van concentrische, zich steeds verder vernauwende kringen, een soort geringde trechter, die tenslotte in het middelpunt van de aarde eindigt. Daar zit Lucifer in het ijs, met zijn hoofd naar ons halfrond toe en met zijn voeten naar het zuidelijk halfrond gekeerd. Tussen het ijs en Lucifer vinden Dante en Vergilius een weg langs het middelpunt van de aarde en stijgen dan weer op naar het zuidelijk halfrond. Zij bereiken een eiland, waar zich een hoge berg verheft, de louteringsberg van het vagevuur, waar de zielen die in staat van genade zijn gestorven, maar hun aardse schulden nog niet hebben uitgeboet, geleidelijk gelouterd worden en opstijgen naar de hemelse zaligheid. Deze berg, een soort tegenbeeld van de hel, heeft langs zijn flanken steeds nauwer wordende gaanderijen. Daarlangs stijgen Dante en Vergilius opwaarts naar de top, waar zich het aardse paradijs bevindt. Wanneer zij daar zijn aangekomen, wordt Vergilius als Dante's geleider afgelost door Beatrice. Samen met Beatrice stijgt Dante nu opwaarts naar het paradijs. De eeuwige woonplaats van de zaligen bestraald door het licht van God.

Sample

Richard Green, Eric Handley

History of Greek theatre as represented in painted pottery, terracotta figures, sculpture, mosaics ans gems - How it was seen by audiences of the fourth and fifth centuries.

Sample

Richard Whelan

"Seventy pairs of photographs, ranging in date from the earliest days of the medium to the present, document instances where, by direct influence or pure coincidence, two photographers were drawn to identical or very similar subjects. Though alike in content, the photographs within the pairs are strikingly different - unique in their formal and technical details and in the varying perceptions they describe." -- Cover flap.