The Sun and Her Flowers

Sample

Rupi Kaur

Milk and Honey is a collection of poetry and prose about survival. About the experience of violence, abuse, love, loss, and femininity. It is divided into four chapters, each serving a different purpose, dealing with a different pain, and healing a different heartache.

Sample

Adrienne Rich

Winner of the Los Angeles Times Book Prize. In this, her thirteenth book of verse, the author of "The Dream of a Common Language" and "Snapshots of a Daughter-in-Law" writes of war, oppression, the future, death, mystery, love and the magic of poetry.

Sample

Lucio Mariani

"Mariani has emerged as one of the few significant post-Montalian poets in Italy, and Molino is a graceful, experienced, thoroughly reliable translator. The result is an elegant book, an important book, bringing a distinctive voice into English."--Rosanna WarrenCulled from his entire career, the poems in Traces of Time cover numerous themes, most prominently the poet's relationship to history and how poetry can exist outside of it. "Tiananmen, 20 Years Later," "Protocols of War," and "Checkmate" (about 9/11) all illustrate Lucio Mariani's concerns "through images both dense and porous, lines both cadenced and spasmodic," and confirm his place in contemporary poetry. "Protocols of War" (Baghdad is not far) Of this time you'll gather no memories for your eternal hunger. Can't you see the slags in the weave that enfolds the flesh of the living? Can't you see that the boxes and drawers where the silver of bygone days abounds have no room for trinkets or seashells of a present founded on plaster markets, lost facing a mirror seeking itself in the halls of the world? Don't you see that for the first time every man erects ruins for his heirs enacting inane protocols of war while the future slams its shutters tight so as to celebrate on statistical altars the glory of mindless marionettes maneuvered by nothingness, sprung in the bitter fields of oblivion? Of this time you'll gather no memories. Lucio Mariani is the author of eight volumes of poetry, including Echoes of Memory (available in English from UPNE), as well as a volume of essays, a collection of short stories, and translations of works by César Vallejo, Tristan Corbière and Yves Bonnefoy. Anthony Molino is a translator from the Italian, an anthropologist, and a psychoanalyst. In addition to Lucio Mariani's two volumes, he has also translated works by Valerio Magrelli and Antonio Porta, among others"-- "Mariani has emerged as one of the few significant post- Montalian poets in Italy, and Molino is a graceful, experienced, thoroughly reliable translator. The result is an elegant book, an important book, bringing a distinctive voice into English." [Rosanna Warren] Culled from his entire career, the poems in Traces of Time cover numerous themes, most prominently the poet's relationship to history and how poetry can exist outside of it. "Tiananmen, 20 Years Later," "Protocols of War," and "Checkmate" (about 9/11) all illustrate Lucio Mariani's concerns "through images both dense and porous, lines both cadenced and spasmodic," and confirm his place in contemporary poetry"--

Sample

verse translation and commentary by Mark Musa

De goddelijke komedie is de beschrijving van een denkbeeldige tocht door het hiernamaals. Zij heeft drie delen: de hel, het vagevuur en het paradijs en ieder van deze delen heeft drieëndertig zangen van niet geheel gelijke lengte, terwijl aan het eerste deel nog een inleidende zang voorafgaat, waardoor het totale aantal van de zang honderd bedraagt. Dit aantal is geen toevalligheid. Het getal honderd gold in de middeleeuwse getallensymboliek, waarvan ook Dante een naarstig beoefenaar was, als het zinnebeeld van de volmaaktheid. Drie is het getal van de personen der heilige drie-eenheid, drieëndertig is het aantal jaren van Jezus' aardse leven. In de eerste zang van De goddelijke komedie is Dante verdwaald in een donker woud en terwijl hij wanhopig naar hulp uitziet ontmoet hij daar de Latijnse dichter Vergilius. Samen verlaten zij het aardoppervlak en dalen af naar de hel, die voorgesteld wordt als een systeem van concentrische, zich steeds verder vernauwende kringen, een soort geringde trechter, die tenslotte in het middelpunt van de aarde eindigt. Daar zit Lucifer in het ijs, met zijn hoofd naar ons halfrond toe en met zijn voeten naar het zuidelijk halfrond gekeerd. Tussen het ijs en Lucifer vinden Dante en Vergilius een weg langs het middelpunt van de aarde en stijgen dan weer op naar het zuidelijk halfrond. Zij bereiken een eiland, waar zich een hoge berg verheft, de louteringsberg van het vagevuur, waar de zielen die in staat van genade zijn gestorven, maar hun aardse schulden nog niet hebben uitgeboet, geleidelijk gelouterd worden en opstijgen naar de hemelse zaligheid. Deze berg, een soort tegenbeeld van de hel, heeft langs zijn flanken steeds nauwer wordende gaanderijen. Daarlangs stijgen Dante en Vergilius opwaarts naar de top, waar zich het aardse paradijs bevindt. Wanneer zij daar zijn aangekomen, wordt Vergilius als Dante's geleider afgelost door Beatrice. Samen met Beatrice stijgt Dante nu opwaarts naar het paradijs. De eeuwige woonplaats van de zaligen bestraald door het licht van God.