Vite de' più eccellenti pittori, scultori et architettori

Sample

William E. Fredeman

Dante Gabriel Rossetti (1828-1882) was a prominent English painter and poet who helped found the Pre-Raphaelite Brotherhood, known for their non-arcade-mic approach to religious, moral, and medieval subjects. He was also a key figure in the Pre-Raphaelite movement, which sought to revive the artistic style of the period before Raphael. Here's a more detailed overview: EARLY LIFE and INFLUENCES: Rossetti was born in London and came from a family with Italian roots, which influenced his artistic interests. PRE-RAPHAELITE BROTHERHOOD: He was founding member of the Pre-Raphaelite Brotherhood, along with artists like William Holman Hunt and John Everett Millais, aiming to break away from academic art style of the time. ARTISTIC STYLE: Rossetti's art is characterized by its sensuality, medieval revivalism, and focus on religious and literary themes, often featuring female figures. POETRY: He was also prolific poet, and his work reflects his artistic sensibilities and interests in medieval subjects and mythology. KEY WORKS:some of his most famous paintings include "Ecce Ancilla Domini" (the annunciation), "Proserpine", and portraits of Jane Morris, a model and muse for many Pre-Raphaelite artists. PERSONAL LIFE: Rossetti's personal life was closely linked to his work, particularly his relationships with his models and muses, including Elizabeth Siddal and Fanny Cornforth. LEGACY: Rossetti's work continues to be celebrated for its beauty, its exploration of complex themes, and its contribution to the Pre-Raphaelite movement.

Sample

verse translation and commentary by Mark Musa

De goddelijke komedie is de beschrijving van een denkbeeldige tocht door het hiernamaals. Zij heeft drie delen: de hel, het vagevuur en het paradijs en ieder van deze delen heeft drieëndertig zangen van niet geheel gelijke lengte, terwijl aan het eerste deel nog een inleidende zang voorafgaat, waardoor het totale aantal van de zang honderd bedraagt. Dit aantal is geen toevalligheid. Het getal honderd gold in de middeleeuwse getallensymboliek, waarvan ook Dante een naarstig beoefenaar was, als het zinnebeeld van de volmaaktheid. Drie is het getal van de personen der heilige drie-eenheid, drieëndertig is het aantal jaren van Jezus' aardse leven. In de eerste zang van De goddelijke komedie is Dante verdwaald in een donker woud en terwijl hij wanhopig naar hulp uitziet ontmoet hij daar de Latijnse dichter Vergilius. Samen verlaten zij het aardoppervlak en dalen af naar de hel, die voorgesteld wordt als een systeem van concentrische, zich steeds verder vernauwende kringen, een soort geringde trechter, die tenslotte in het middelpunt van de aarde eindigt. Daar zit Lucifer in het ijs, met zijn hoofd naar ons halfrond toe en met zijn voeten naar het zuidelijk halfrond gekeerd. Tussen het ijs en Lucifer vinden Dante en Vergilius een weg langs het middelpunt van de aarde en stijgen dan weer op naar het zuidelijk halfrond. Zij bereiken een eiland, waar zich een hoge berg verheft, de louteringsberg van het vagevuur, waar de zielen die in staat van genade zijn gestorven, maar hun aardse schulden nog niet hebben uitgeboet, geleidelijk gelouterd worden en opstijgen naar de hemelse zaligheid. Deze berg, een soort tegenbeeld van de hel, heeft langs zijn flanken steeds nauwer wordende gaanderijen. Daarlangs stijgen Dante en Vergilius opwaarts naar de top, waar zich het aardse paradijs bevindt. Wanneer zij daar zijn aangekomen, wordt Vergilius als Dante's geleider afgelost door Beatrice. Samen met Beatrice stijgt Dante nu opwaarts naar het paradijs. De eeuwige woonplaats van de zaligen bestraald door het licht van God.

Sample

introduced by James Merrill

Dante, after becoming lost on the path of life, is led by Virgil into Hell to begin his journey back to the light of God.

Sample

Michael Cohen

Author Michael Cohen has found in nineteenth-century British paintings and novels depicting sisters a persistent attempt to subvert a stereotypical construction of women - that which neatly divides all women into either whores or "respectable" women. In many paintings and novels, a female transformation of heroic myth opposes the "necessary whore" of this construction with an attempt to erase the sexual difference between the sisters. The agency of this erasure is a heroic rescue of one sister by the other. In both arts the subject of female rescue is resisted and contested. . In painting, Cohen discusses evidence for the attempt at erasure of difference in pictures which make the sexually wayward woman and her respectable counterpart similar or identical in appearance. The important female rescue picture does not get painted but is only approached by painters at midcentury. Part of the evidence is the otherwise puzzling ubiquity of twinned women in Victorian painting. In novels, the struggle to erase the difference between women whose sexual experience differs started early. Cohen demonstrates that difference and likeness among sisters was first fully exploited by Austen and Ferrier. In Dickens and Collins, the author has found a retrograde movement in the trend toward erasure of women's sexual difference elsewhere apparent. Dickens magnifies sexual difference between women in his families. Collins makes use of sensational displacements of the respectable woman by a counterpart who is stained in some way - if not by prostitution then by the taint of illegitimacy. In both writers, sexual difference between pairs of women is highlighted rather than effaced. Finally, in the sisters novels of Meredith, Gaskell, and Eliot, this study shows that there are rescues performed by sisters and the transformation of male characters into figurative sisters of the protagonists.